Αν έπαιρνα τα βάσανα του κόσμου τα μεγάλα ,χίλιες μπαλάντες θα έγραφα πικρές !!
Στο διεθνές το μαγαζί πείναν παρέα 2 χαζοί
Άμα δεις τα παιδιά ( Πες ένα γεια )
Σε σώμα με ψυχή περιδιαβαίνουν
Σε σώμα με ψυχή περιδιαβαίνουν
Τα γεροντάκια που ποτέ τους δεν εγέρασαν .
Τον κόσμο σεργιανούν και με παιδιά μιλούν
Γιατί αυτά μονάχα τους καταλαβαίνουν .
Οι μεγάλοι για τρελούς τους προσπερνούν.
Και όσοι την γνώση έχουνε διαβάσει περίσσια .
Μα την παιδεία έχουν πετάξει στα σκουπίδια .
Και μόνο αυτοί καταλαβαίνουνε τα όσα λεν .
Και εγώ στέκω σε μιαν άκρη εκεί βουβός
με βλέμμα και χαμόγελο χαμένο
αναπολώντας τα χρόνια τα παλιά
κι ό,τι ποτέ δεν είχα.. δεδομένο…
Μα η ψυχή μου , θεέ μου , δε γερνά
την ηδονή της νιότης της γυρεύει.
τη γλύκα της ζωής, που μοναχά
μέσα απ’ τα όνειρα τον πόθων μου θεριεύει…
Κι όταν σιμώσει η στιγμή του ταξιδιού
τα μάτια δεν θα κλείσω , λυπημένα
χαρούμενα ξοπίσω θα κοιτώ
όλους αυτούς που με έκαναν , να ζω ευτυχισμένα.
Μάγδα / Μωυσής
